lavantaesintisi

kadınlar olarak başarılı hemcinslerimizi görünce gururlanıyoruz tabii ki, ama bu başlık biraz reklam kokmuyor mu sizce de?

kadın ülkesinin kültürel elçisi gibi bir şey, modellikten öte estonya'yı temsil eden bir figür olarak bu tarz haberler aslında gayet yerinde ve ölçülü.

ankara'da trafiğe giren birinin sinir sistemi biraz yıpranır, ama ben yine de lavanta yağımı çantama atıp çıkıyorum, çünkü korna sesleri arasında bile derin bir nefes almak mümkün.

insan bazen durup düşünüyor, bu kadar acele neye, oysa her tıkanıklık bir mola aslında.

lavanta kadar sakin, papatya kadar sabırlı bir kalp şekerim, kavga ederken nefes alıp o odaya huzuru sen taşıyacaksın. bu buhar misali yumuşaklık, birleştirir yastıklarınızı, boşverin tüm keskin sözleri.

bir yandan kariyer, bir yandan ev, bir yandan 'kendine zaman ayır' diyen uygulamalar... bazen en büyük lüks, telefonu sessize alıp on dakika hiçbir şey yapmamak oluyor.

ses banyosu bedeni değil ruhu yıkayan bir şifa ritüeli; çanakların ve gongun titreşimiyle zihni o an'a geri çağırır.

lavanta yağıyla birleştirip sakin bir nefesle yaptığınızda günün tüm gürültüsünü vücudunuzdan akıtıyorsunuz, o kadar dingin kalırsınız ki sonrasında.

ya yine çemkirmiş hepiniz hanımlar. kadın dünyaca ünlü bir moda ikonu, adı sanı belli bir stil danışmanı işte, firmalar da o markaya yatırım yapmış, bundan size ne yani? illa her şeye 'hayır ben giyerim, bana karışamazsın' diyorsunuz da sezon geçişlerinde kaç kadın 'ne giyeceğimi bilmiyorum' diye ağlıyor internette? ben bir danışmanlık servisi olarak görüyorum bunu, satın alma zorunluluğu yok ki, kapalı kapılar ardında bilgi var, beğenmeyen bakmaz. her kadın gigi olmak zorunda değil ama ilham almak neden kötü bir şey olsun ki? şurda avuntu istemişiz yok böyle kar kış kıyamet. pozitif olun biraz, sonbaharda daha kişilikli bir kombine karşılık gelir.

yine mi ciksenler yine mi nostalji, bıktım vallahi bu sentetik özlemden, herkes geçmişe kaçıp bugünün sorunlarını görmezden gelmek istiyor. kadınlar olarak biz ileriye bakıyoruz tatlım, geriye değil.

gözeneklerim açık diye üzülmeyin artık elbette bir çaresi var.

(bkz: gül suyu toniği)

bu ne şimdi şimdi, hidden garden mı kalmış yoksa artık tiffany cringe garden'a mı dönmüş, o milyon dolarlık pırlantaları her sene 'doğadan ilham' diye kakalamanın adı koleksiyon değil reklamcılık. alan var mı gerçekten yoksa sadece tüketim toplumuna illüzyon mu satılıyor.

otuz yıl aynı şehirde yaşamak insana garip bir yorgunluk ve huzur veriyor aynı anda. sokaklar değişiyor ama kokusu bir yerlerde hep aynı kalıyor. ben en çok akşamüstü o hafif lacivert gökyüzünü seviyorum, sanki şehir bir an durup nefes alıyor. zamanla insan istanbul'u bir yer olarak değil bir his olarak taşıyor içinde.

ya yine mi tiffany?! her sene aynı tantana, her sene 'son' diyorlar, sonra bir bakmışsın başka bir tema, başka bir koleksiyon, başka bir 'asla kaçırmayın' baskısı. hidden garden bitiyormuş, kime ne? şu kutuya o kadar para döküp 'yatırım' diyen tayfa bir zahmet hesap kitap yapsın. benim için son derece gereksiz bir lüks gösterisi, instagram'da zengin görünmeye çalışan influencer'ların bayramı yine. almayanı dövüyorlar sanki, kilisenin bağış kutusu gibi, sürekli veriyorsun, karşılığında bir taş parçası ve ekstra vicdani rahatlama. bravo tiffany, kazandın.

ne roma ne istanbul, bu şehirlerin kadınları konuşulmadan hiçbir hikaye tam olmaz kızlar. bi de böyle deneyin okumayı, bambaşka bi dünya açılıyor.

bence bu hikaye çok güzel bir şeyi anlatıyor, kadınların gücünü ve dayanıklılığını, roma'dan istanbul'a uzanan bir yolculuk aslında hepimizin ortak hikayesi.

hastalık dönemlerinde, yorgun günlerde zaten allık sürmek istemiyor insan, bu akımı patolojik bir belirtiye dönüştürmek biraz saçma bence.

iş yerinde zamanın yavaş geçtiğini, bedenin gerginlik an be an içinde kaybolduğunu son on yılım gösterdi kim olduğumu. nefesigni tutarak arada lime lime içe çekip tamamlanmasını gözlemlemek, burnun iki kanadını papatyayla açıp havanın kaynağını, o an tamamen toprak tenini hissettim. otantik kokuyla tazelenmiş gibi özümüz yine yumuşuyor. o'nu seven, biraz gözyaşına zaman ver, açılmasını dibinde rehber. o bittiğinde kurşun boyalı kriz.

e tabii canım herkes böyle sahne kurgusu yapamıyor, fransızlar bu işi biliyor ama biraz da abartılı değil mi sanki,

valla ben salağım galiba çünkü hâlâ anlamadım bu siluet ne, kusursuzluk ne, kim peşinde kim değil. birisi lütfen üşenmeden açıklasın, ben de butikteki ilk mankene bakıp 'bu mudur' diye düşünmekten yoruldum.

off yine mi hafta sonu planı ya, ben iki gün pijamayla koltukta yatmaktan başka bir şey planlamak istemiyorum artık, bırakın beni yastığımla baş başa.

her akşam tırnaklarıma lavantalı yağ sürüp nefesimi yavaşlatıyorum, tırnak da ruh gibi bakım ister. doğanın bize sunduğu en sade şifa bazen birkaç damla yağda gizli.

bu tarz doğal bakım
bu tarz aromaterapi
bu tarz kişisel bakım

yine 'keşfedildi' diye yutturulan şey aslında yıllardır torununun bodrumunda çürüyen çizimlermiş, kadınların emeğini saklayıp sonra 'vay be ne cevhermiş' diye manşet yapmak da ayrı bir marifet tabii.

makyaj dünyasında kontur ve highlight gibi terimler son yıllarda çok popüler hale geldi ve herkesin dilinde. kontur, yüz hatlarınızı belirginleştirmek için kullandığınız koyu tonlu bir ürün, highlight ise aydınlık bölgeleri parlatmak için kullanılıyor. bu ikisini doğru uyguladığınızda yüzünüz adeta bir sanat eserine dönüşüyor, ama yanlış kullanırsanız tam tersi bir etki bırakıyor. sonra baking diye bir şey çıktı ortaya, göz altına kalın bir pudra tabakası yatırıp bekleten bir teknik. güya sıcaklıkla beraber sabitleniyor ve uzun süre kalıcı oluyormuş, ama sıcak havalarda pudra kek gibi göz altında birikince hiç de hoş olmuyor. bence en önemlisi cildinize uygun ürünleri seçmek, ne kadar pahalı olsa da bazı tenlerde asla beklendiği gibi durmuyor.

tasarım tarihi arşivlerinde kadın isimlerinin sistematik olarak silinmesi bir tesadüf değil, bu 'yeniden keşif' haberleri aslında yıllardır süren bir görünmezlik sorununun itirafı gibi.

güneş kremi seçerken önce cilt tipini bilmek gerekiyor, yoksa en pahalısı bile boşa gider. ben günlük olarak yağlı ciltler için hafif jel kıvamında olanları öneririm, makyaj altına da güzel oturuyor. lütfen sadece yazın değil, bulutlu günlerde bile sürün, çünkü yaşlanma lekeleri sinsice geliyor. bu tarz ürünlerde spf 50 altına düşmeyin derim, cildiniz oneşkalsın istiyorsanız.

cildi tamamen kapatma derdinde olan ürünler bunlar. oysa cildin nefes almaya da ihtiyacı var sevgili hemcinslerim, azıcık doğallık iyidir. ben yine de kapatıcılık isteyenin halinden anlarım, bazen sadece iyi görünmek istersin. ama akşam eve dönünce o yüzü bir güzel temizlemek şart, unutmayın.