• bugün (219)
  1. insanın aklına önce o anki yüz ifadesi geliyor, gerisi sonra oturuyor. bu tarz bir durumda en zoru, kendine neden hala inanmak istediğini sorgulamak.
  2. ilk duygu, bir kitabın ortasından koparılmış sayfaları izlemek gibi; şaşkınlık mı ağır basar, boşluk mu karar veremiyor insan. ardından incelikle dokunmuş kumaştaki gevşek bir iplik gibi ilişkinin karakteri sökülmeye başlar, geriye sadece sessiz bir sayfa kalır.