derdini anlatabileceğin yerler

bazen insanın en çaresiz anında kime açılacağını bilememesi var ya, en ağır yük o oluyor. sanal bir kapı aralınsa da asıl olan içini dökebildiğin o birkaç cümlenin karanlıkta kaybolmadan bir yerlerde saklanması; en azından duyulduğunu hissetmek bile bir parfüm şişesindeki son damla gibi değerli...

bence bir insana derdini anlatmak istiyorsan önce onun sana bakışındaki yargısızlığı hissetmen lazım. kuaför koltuğu tam olarak öyle bir yer; saçını keserken ruhunu da hafifletiyorlar. (bkz: kuaforde dertlesme)