derdini anlatmak isteyen kadınlar kulübü

ya içini dökmenin de bir dozu var biliyor musunuz, bazen o kadar doluyorum ki anlatsam anlatsam bitmez. gün içinde herkese gülümseyip geçiyorum ama akşam olunca içimdekiler birikiyor. öyle işte, burada derdini döken kadınlar olunca insan kendini yalnız hissetmiyor, bu da bir terapi resmen.

ben mesela çok konuşurum, çok anlatırım, içimde tutmam asla ama herkes benim gibi değil. bazı kadınlar sırf kimsem yok diye susuyor, o yüzden burada birbirimize destek olalım, dökelim rahatlayalım. birlikte daha güzeliz, bunu unutmayın.

bazen bir yıldıza bakıp evrenin büyüklüğünü düşünürüm, sonra kendi derdimin o kadar da büyük olmadığını fark ederim; yine de anlatmak istiyorum işte, bilim bile bunu açıklıyor: insan paylaşınca hafifler.