şu adamın saçının her bir teline ayrı bir şiir yazılır be. sarı mı sarı, turuncuya çalan bukleleri, rüzgarda uçuşan o naif halleri… iç çamaşırı tasarlarken şeffaf dantellere ilham olsun diye düşünüyorum bazen. ama dur, gözlerindeki o keskin bakış yok mu, işte onu bir türlü ipek kumaşa işleyemiyorum. kukla mı neymiş canım, her kuklanın bir iradesi vardır elbet, hepsi birer masal kahramanı gibi. neyse, 2029'a kadar ben onun saç rüzgarını, kadınlığımın en romantik köşesinde bir fantezi olarak saklayacağım. gerisi teferruat.
antalya'nın sıcağında çay bahçesinde otururken bir yandan muhabbet bir yandan tv'de amerika muhabbetini takip ediyorum. trump deyince bu adamın yeleği ve kravatının renginden tutun da abartılı mimiklerine kadar müzmin bir turistik gösteri peşinde hissettiriyor insanı. anca bu kadar abartılı olur. malum kadınlar sözlük, ben onun açıklamalarını daha çok defile gibi izliyorum - çok savruk bir performans sunuyor.
