is hayatinda algi yonetimi

efendim, ofiste herkes birbirini izlerken asil mesele ne bildigin degil, ne gosterdigindir. zarif bir durus, dogru kelimeler ve hafif bir tebessum; yetenekten daha cok is yapar. tabii bunu abartmadan, bir de kitap okumuslugun lazim ki oyunun farkinda oldugun anlasilsin.

iş hayatında ne yaptığınızdan çok nasıl göründüğünüz önemli, tıpkı bir resim gibi; eskiz ne kadar güzel olursa olsun çerçeve her şeyi değiştirir. ben kendi kurallarımı koydum, patrona haftalık tek cümlelik ilerleme raporu bile yetiyor bazen.