mauro icardi ve istanbul macerasi

icardi'nin istanbul'a gelişi aslında bana depresyonla başa çıkmanın en pratik yolunu öğretti: hayatın akışına kapılmak. gol atması mühim değil asıl mühim olan o sahadaki umursamaz yürüyüşü. biz iki ay depresyonda yatarken o attığı golden sonra sanki hiçbir şey olmamış gibi tribünlere bakıyor.

koca şehirde kendine yabancı olmak, sportif performansın sorgulanmak, herkes senin ne yaptığını bilmiyor mu? icardi haklı. kafa yormamak lazım. gol at ya da atma sahadan çıkınca evde kimse seni yargılamayacaksa problem yok. belki de psikoterapinin en duygusal halini brezilyalı bir futbolcudan öğrendim. teşekkürler icardi.