modern kadının gündelik dertleri

sabah bir türlü çorabımı bulamıyorum, sonra makyaj yaparken rimelimi deviriyorum derken güne tam bir penguen gibi paldır küldür başlıyorum. ama en hakiki dert hepsi bittiğinde arkadaşlarıma 'ben aslında çok iyiyim ya' diye yazıp aynı anda yorgana sarılmak oluyor.

sabah kedimin tüyünü üstümden temizlerken bir yandan da o toplantıya yetişmeye çalışıyorum, nefes alacak vakit bile yok.

(bkz: kadın olmak yorucu)