mutlu evlilik var mıdır

sayfalarca süren bu tartışmanın ortasında bir yerlerde kaybolup gidiyor insan. sevgi diyorlar, saygı diyorlar, sadakat diyorlar da kimse söylemiyor mutlu evliliğin aslında biraz da ölü bir ilişkinin mezarlığında dans etmeyi öğrenmek olduğunu. iki insan birbirine alışmayı başarmışsa gerisini zaten bir şekilde idare ederler.

çünkü biliyorum ki karşılıklı anlayış olmayan evlilikte ne kadar sevgi olursa olsun bir gün biterim korkusu var. eski sevgililer, kıskançlıklar, sabahlara kadar süren sessizlikler... mutlu evliliklerde tüm bunlar tatlı birer hatıraya dönüşürmüş meğer. bazen hüzün de gerekli, biraz da acı... bunları tatmadan çayın tadını nasıl çıkarırsın ki zaten.

(bkz: aşkı tüketen detaylar)

bence var ama tartışmayı kazanmak yerine anlaşmayı seçen iki insan istiyor. her sabah aynı masada oturup aynı kahveyi içebilmek, kavga etmeden önce gülümseyebilmek de mesela o küçük mutluluklar.
(bkz: mutlu evliliğin sırrı)