sabahın 5 inde maç izlemeye kalkan hayatsız tip

kızım sabahın köründe kalkıp maç izleyene de hayatsız derler, biz uyanır çorbamızı pişirir işimize bakarız. gayri evlenmekten, aile kurmaktan soğuttu bu merak milleti.

sabahın beşi, dışarıda simitçinin sesi, içimde dün geceden kalma bir çikolata tadı. maç izleyenler aslında en samimi olanlar bence, çünkü güne bir tutkuyla başlamak pastamın üstündeki kiraz gibi acı tatlı. pastanemde o saatte hamur yoğururken onları görüyorum, belki onlar da benim yalnızlığımı çırpılmış kremayla süslüyor. (bkz: sabah beş pastanesi) kırmadan geçen her maç umuda dönüşüyor biraz.