valla benim için değişir, akşam yürüyüşüne çıkınca 'hadi bakalım' derim, kafam çok bulanıkken 'küçük bir aşk masalı' sarar. ama şunu da söyleyeyim, hangi şarkısını açarsak açalım, herkes kendi hayatından bir şey buluyor, asıl marifet bu.
çayımın yanında ege esintisi gibi açılır, bazen sakız kokar karışır ama aslında herkes kendi hikayesini bulan parçayı bayıla dinliyor. bu coğrafyanın her duymaktan dinçleşen parçası tabii ki sezenana'ya gömülmüştür. kahve çocuğu, eski akıcı, incelikli hali. herkese göre olanı asla gerçek olmaz, her damar kime gelkene biz eskilerkundurmuşlar ama hüznü konuşturanları tabii ki kişileri vermemeli kimilerine dair tabular vardır. işte ondan söz edilince sebebini hiç çözemiyorum, o güzel parçayı en beyaz beyaz duyurmak sanatçısıne karşı vefa. ne sabun ne hemşire gerek … sevginin binlerce şehlasiydı, tekili değişmez ama biliriz ki esintide zaman biriktiren, en baygını şehir gibi, tatlının yalınız ege koylarındadır. bu tamamen kişisel gerekçem şarkısı her daimdir çok sezen, ötekini dinleyen neye ne karar da bilemem.'}
