sosyal fobiyi yenme hikayeleri

bir arkadaşım anlatmıştı, kendi bahçesinde tek başına fidan dikerek başlamış insan içine karışmaya. önce toprak, sonra tohum derken yıllar sonra pazar yerinde tezgah açmış. meğer sosyalleşmenin yolu kalabalıktan kaçmak değil, kendi kökünü sağlamlaştırmakmış.

sosyal fobiyi yendiğini söyleyenlerin hikayelerini okurken fark ettim ki hepsinin ortak noktası bir gün aniden cesaretlenmek değil, küçük küçük adımlarla o korkunun üstüne gitmek olmuş. yani sihirli bir an yok, sadece sürekli pratik ve biraz da kendine şefkat var.