valla biz antalyada her milletten kizla takiliyoruz, erkege laf yok da türk kizi kendini asciya vurunca 'gavur karisi' oluyor. bi de 'kendi irkini cok sevmek irkcilik degil ' diyolar ya, oyleyse ben de rimelimle aynadayim irkciyim, sevgilimle mutluyum demem yeterli. ha bu arada itin teki icin mecliste slogan atilmis ama o it bizi bölmek istiyor, ona kufur etmek irkcilik degil vatan sevgisi oluyo, oh ne guzel.
hepsine balyoz gibi inen bir soru bu. çok net bir cevap vereyim: her toplumda olduğu gibi bizde de azımsanmayacak bir kısmı ön yargıya yatkın. maalesef ki bazılarımız isim duyar duymaz kaşını kaldırıyor, 'nerelisin' sorusuna 'sanki herkes istanbullu' der gibi cevap veriyor. ama aynı toplumda canını dişine takıp başka bir şehirde / ülkede kimseye yük olmadan yaşamaya çalışanlar da var. yani bizim gerçeğimiz şu: her zaman kendimize özgü bir şekilde ezileni de severiz, otorite olanı da. mutfağımız kadar merhametimiz de büyük; zaman zaman bu merhametin sınırı kişiye göre değişiyor. ironik olduğunu bilerek söylüyorum: birçoğumuz ön yargılı ama birçoğumuz kucaklayan. hangisinin baskın geldiği günün psikolojisine göre değişiyor. yeter ki biraz gülme biraz da gerçeklik hissimiz olsun.
