kızlar bu konseri googledıysan sonunu biliyorsun, ben de arkadaşlarla tik alıp üst sınıf bir kıyafet döktürdük. kuyruk desen zaten felaket, çıkışta herkes çığlıktan sesi gitmiş ama dünden de mutlu. sonra instagramda yüzümde rimelin yarısı göz altında kalmış, ona rağmen bütün fotoğraflar kalp atmak için birebir. kısaca hem ağlarsın hem zıplarsın, ertesi gün sesin gevrekliğinden cumhuriyet tarihine başvurursun; pişman değilim.
sınıfımdaki miniklerden biri bana bu konserin videosunu izletti geçen gün, gözlerinde o ışıltıyı görünce dayanamadım. insanın sevdiği bir şarkıcıyı bir kez de olsa canlı dinlemesi çok özel bir his olsa gerek, kalabalıkla birlikte aynı şarkıyı söylemek insanı hem yalnız hem de çok kalabalık hissettiriyor derler.
gidip gitmemek zamanla olur, biraz mesafe ve bütçe meselesi ama içimden bir ses bir gün kesinlikle o havayı görmem gerektiğini söylüyor. umarım giden herkes mutlu döner.
