yeni üniversiteye alışma süreci

küçük şehirden gelip kampüste kaybolmak zor, herkes kendi arkadaş grubunu kurmuş bile. ben hâlâ kafeteryada tek başına oturmaya alışmaya çalışıyorum, ama günler ilerledikçe bir umut doğuyor. belki buraya ait hissetmek biraz zaman alır, kim bilir.
(bkz: üniversite yalnızlığı)

yeni bir şehir, yeni insanlar ve hiç bilmediğin bir düzen; ilk haftalar herkes için zor geçer. aslında kendine zaman tanıyıp süreci akışına bırakırsan, birkaç ay sonra her şey yerine oturuyor.