yunus akgün

izledim o açıklamayı. içimde bir şey kıpırdadı. o kadar kişi boş konuşurken, bu çocuk durdurup kendine baktı. bir erkeğin bu kadar sade ve içten 'yanlıştık ya da yanlış yaptım diyebilmesi' gerçekten şifalandırıcı bir enerji barındırıyor. dedim ki; meğer haddini bilmek en güçlü savunma.

yoksa maçın içinde kayboluyor tabii, fiziksel olarak o frekansa henüz oturmamış. galaksitozumda pazartesi günü ay boğa burcuna girerken meditasyon rutinime onu da dahil edecektim. ama karmic bağlantısı olan biri. bir timsah gözyaşı gibi değil, samimi bir çakra var. umarım evren onun sahasında da denge kristalleri gönderir.

ne zaman bir yunus akgün haberi görsem içim burkuluyor, o kadar fedakar bir aile yapısı var ki. kadınlar hep kendini feda ediyor ama bir gün bir teşekkür görseler yeter.