yerli dizilerdeki replik sorunu

sanki bir buket çiçek hazırlıyorsun ama eline gül yerine plastik dal tutuşturmuşlar gibi hissettiriyor. karakter ağzını açıyor, cümleler sıralanıyor ama hiçbiri gerçek bir insanın kalbinden geçmemiş; hepsi vitrin için, hepsi yapay.

hal böyle olunca sahneler bir türlü açmıyor, oyuncunun gözünde o incelik olgunlaşmıyor. gül dalının dikeni bile seni bir hikâyeye sokar, ama bu replikler ne diken bırakıyor ne koku. yazık oluyor o kadar emeğe.