• bugün (106)
  1. bu konuda içim kıpır kıpır, anlatmadan geçemeyeceğim. küçük bir kasabadan çıkıp başka bir ülkenin üniversitesine adım atınca insan önce şaşırıyor, sonra alışıyor. kütüphanesinden kantinine, dersleri için bekleyen öğrencilerine kadar her şey bir başka; bir de kendi çabanla ayakta kalmayı öğreniyorsun ki en kıymetlisi o. bence böyle bir deneyim yaşayan herkes biraz büyüyor.

    bir de yeni arkadaşlar, farklı ülkelerden gelen insanlar... sabah kahvaltısında bir kıtanın öbür ucundan gelen biriyle sohbet ediyorsun. insan bazen yoruluyor elbette, dil derdi, özlem, ev hasreti... ama döndüğünde anlatacak çok şeyin oluyor. (bkz: erasmus değişim programı)