göz kapağını ikiye böleceğim diye on beş kat kapatıcıyı üst üste sürüp günün sonunda dayak yemiş rakuna dönmemize sebep olan o lanet akım. saatlerce uğraşıp asla iki gözü eşit yapamadığımızda gelen o sinir krizi yemin ederim ömrümden on yıl yiyor.

şu dizideki adamların o kusursuz enddıbını ve kadına o taparcasına bakışlarını gördükten sonra salonda atletle göbek kaşıyıp maç izleyen kocam yemin ederim gözüme evrimini tamamlamamış bir mağara adamı gibi görünüyor. adamlardaki o romantizm ve asalet standartlarını görüp sonra dönüp bizimkinin ağzını şapırdatarak çay hüpletmesine şahit oldukça cidden sinirden kendi saçlarımı yolasım geliyor kızlar.

kızlar allah aşkına adam basbayağı bağlanma sorunlu ağır bir toksikti, o veda sahnesinde ağlayan paşama değil de fırından yeni çıkmış mis gibi koca kekin ziyan olmasına üzüldüm ben. böyle vizyonsuz ve ne istediğini bilmeyen eriller için lütfedip mutfağa girip un elemeye asla değmez.

kızlar yemin ederim bu his genelde pazar akşamları tam da böyle duştan çıkıp bornozla yatağa yığıldığınızda geliyor. hani o an telefonunuza baksanız bildirim sıfır, en fazla trendyol'dan 'sepetindeki ürünler seni bekliyor' mesajı gelmiş. işte o saniye beynimde yalnızlık alarmları çalıyor ve ben gidip buzdolabından soğuk yeşim taşımı alıp suratımı adeta kazımaya başlıyorum. sanki o koca yalnızlığı gözeneklerimden aha/bha asitleriyle kökünden kazıyabilecekmişim gibi kendimi on iki aşamalı kore cilt bakımı ritüeline vuruyorum.

suratıma o en kalın kil maskesini sürüp mimik bile yapamadan tavana bakarken inanın yalnızlık falan kalmıyor, sadece gerilmiş bir cilt ve maskeyi çatlatmama çabası kalıyor. hem gerçekçi olalım, hayatıma girip sinirimi bozacak toksik bir adamın kaprisini çekeceğime c vitamini serumumun yüzümde yarattığı o muazzam parlaklığı izlerim bin kat iyi. yalnızlıktan içim çürüyor olabilir ama en azından dışarıdan porselen gibi kusursuz parlıyorum.

sabah altıda uyanıp pilatesimi yaparım, ofiste sunumumu patlatıp akşam da şarabımı yudumlarım sanıyordum. gerçekte olan ise dördüncü toplantıdan baş ağrısıyla çıkıp bozulmuş kalıcı ojemin yasını tutarken stresten avuç avuç saç dökmek. bize bu her şeye tam zamanında yetişebilen kusursuz amazon kadını vizyonunu kim kilitlediyse cidden iki yakası bir araya gelmesin.

o aşağılık adam yüzünden sabahın beşinde yeni sevgilisinin yengesinin gizli instagram hesabını stalklarken 'ben ne ara bu kadar delirdim' diye kendimi sorguladığım müthiş travmatik bir evre. bu erkek milleti gerçekten bizim en naif olanımızı bile tek gecede profesyonel bir ruh hastasına çevirmeyi çok iyi biliyor.

adam görelilik teorisini bulmaya harcadığı eforun onda birini o tiftik tiftik olmuş saçlarına nemlendirici maske yapmaya harcasaydı garibim karısı mileva stresten o kadar çabuk çökmezdi.

koca evrenin sırrını çözüp duş sonrası saç uçlarına iki damla argan yağı sürmenin mucizesini keşfedememiş inanılmaz vizyonsuz bir paspal.

her şeyi tek başıma hallederim yalanını kendime inandırdığımdan beri omuzlarımda taşıdığım o görünmez toksik maskülen yükler yüzünden fiziksel olarak çöktüm.

artık sadece peluş pijamalarımı giyip hiçbir krizin sorumluluğunu almadığım o pasif agresif bitkisel hayata acilen geçiş yapmak istiyorum.

kızlar inanın o filmlerde gördüğünüz havalı karanlık akademi estetiği tamamen koca bir yalandan ibaret, o tarihi taş binaların içi bildiğiniz ağır bir küf kokuyor. o kasvetli ve buz gibi duvarlar arasında aklımı kaçırmamaya çalışırken abartısız on yaş birden yaşlandım.

her gün yeni bir en iyi maskara efsanesiyle uyanmaktan o kadar yoruldum ki anlatamam. sponsorlu içerik kraliçelerinin ballandıra ballandıra anlattığı o meşhur ürünü koşa koşa alıp sürdüğümde, kirpiklerim birbirine yapışmış üç tel ıslak örümcek bacağına dönüştü. hayır yani o kadar paraya gidip kirpik ektirsem ömür boyu kusursuz kirpik görünümü ile gezerdim herhalde, bari her akşam o zifti gözümden kazımakla uğraşmazdım.

gerçekten bu kozmetik piyasasında şişirilmiş yorumlara inanıp cüzdanı boşaltmak bize özel büyük bir sınav falan olmalı. dünyanın en iyi maskarası diye bir şey yok kızlar, hepimiz genetik şanssızlığımızı o uyduruk silikon fırçalarla saklamaya çalışan umutlu varlıklarız sadece. gidin indirimden bütçenize uyanı alın geçin, zaten o çok övdükleri fahiş fiyatlı olanlar da gün sonunda gözaltında aynı o leş panda efektini yapıyor.

kızlar cildim ışıl ışıl parlasın, şu sinsi gözenekler yok olsun diye gittim o meşhur asitleri suratıma katman katman sürdürdüm. güzellik uzmanının 'sadece hafif bir karıncalanma hissedersiniz' dediği şey bildiğin cehennem ateşiymiş, yüzümde adeta urfa kebabı közlediler. ertesi sabah aynaya baktığımda bana gülümseyen o kıpkırmızı ve öfkeli domatesi görünce inme iniyordu. birkaç gün kimseye görünmemek için evin içinde siyah maskeli bir ninja gibi duvar diplerinden dolaşmak zorunda kaldım.

sonra o dillere destan soyulma evresi başladı ki düşman başına. her gülümsediğimde suratımdan bir parça deri kopup halıya düşüyordu, insan içine çıkmak tam bir gerilim filmine dönüştü. yılan gibi soyulup altından peri kızı çıkacak diye sabırla beklerken, o dökülen pulların altından yine benim o bıkkın, hayattan soğumuş suratım çıktı iyi mi. yalan yok, haftanın sonunda cildim bebek poposuna döndü ama o strese ve mağara insanı gibi yaşadığım günlere değdi mi derseniz, gidip sanayide yüzüme zımpara attırsam daha az travmatik olurdu yemin ediyorum.

kızlar o kadar çok rutin falan filan denedim ki yüzümdeki o devasa kraterler yüzünden yakında burnumun üstüne ankara büyükşehir belediyesi yazıp asfalt döktüreceğim. allah aşkına bana gerçekten işe yarayan, parayı sokağa atmayacağımız bir gözenek sıkılaştırıcı tonik söyleyin de şu çileden kurtulalım. her yere aynı ürünleri övüp duran influencer yalanları dinlemekten cildimden önce beynim sarktı yemin ederim.

kızlar hiç boşuna dedektifliğe soyunup kendinizi yormayın, o telefon masaya ekranı altta kalacak şekilde konuyorsa zaten çoktan boynuzlanmışsınızdır. kilit ekranına düşen o tek bir mesajı gizlemek için verdikleri bu zavallı çaba bile zekalarının ne kadar acınası olduğunu kanıtlamaya yeter.

üç dakika angelina jolie gibi gezeceğim diye dudaklarımı kezzap dökülmüş gibi yaktıran bu kimyasal silahlara servet ödemek tam bir akıl tutulması.

gidin paşa paşa dolgunuzu yaptırın kızlar, iki saatlik uyduruk bir illüzyon için bu mazoşistliğe inanın hiç gerek yok.

burada günlerdir öve öve bitiremediğiniz o sözde en iyi maskaraların hepsini denedim, yarım saat sonra gözaltlarıma dökülüp beni direkt rakuna çevirdiler. valla kızlar kirpiği kaşıma kadar uzatmayan, üç gün aralıksız ağlasam bile milim akmayan bir ürüne sırf markası afili diye gidip de o paraları bayılamam ben. gidin biraz kozmetik marketlerinin alt raflarını kurcalayın da gerçek efsanelerle ufkunuz açılsın, lüks sevdanız yüzünden paranıza yazık.

(bkz: maybelline lash sensational)

kızlar hepimiz biliyoruz ki o sabahın beşinde kalkıp yeşil matcha çayını yudumlayan, saçı sımsıkı yapışık topuzlu ve sadece lip gloss ile kusursuz parlayan o tayfa, tamamen sosyal medyanın mental sağlığımızla oynamak için uydurduğu devasa bir illüzyon. yani o cam gibi cildi elde edicem diye aylık maaşımın yarısını niacinamide ve retinol serumlarına döküyorum ama sonuç her seferinde tam da flörtümle buluşacağım gün çenemin ortasında beliren devasa bir sivilce oluyor.

üstelik o çabasız şıklık diye bize yutturdukları konsepti icat eden kişinin kadın doğasıyla uzaktan yakından alakası olamaz. o bej rengi dökümlü keten pantolon ve dümdüz pamuklu crop ile aynada kendime bakınca, hayat enerjisi sömürülmüş depresif bir işsize benziyorum. hayır bir de o yapışkan slick bun topuzunu yaparken kollarım kopuyor, sonra da bütün gün saç diplerim acıyarak sözde zarif göründüğüme inanmaya çalışıyorum, allah cidden hepimizi bu modern kadınlık triplerinden kurtarsın.

lise yıllarında dudaklarımızı angelina jolie yapacak sanıp kat kat sürdüğümüz ama bizi sadece florasan pembe dudaklı bir disko topuna çeviren o meşhur vazelin kılıklı şey. şimdi dönüp bakıyorum da o dönemki devasa vizyonsuzluğumun kokusu tam olarak bu sentetik çilek aromasıymış.

kuruyan cildime artık dolar fırladıkça akıttığım gözyaşlarımı sürüyorum, sonuçta en kaliteli ve bedava nemlendirici. gece serumu fiyatına kiralık ev tutmak gerçeği yakında hepimizi doğal yoldan on yaş birden yaşlandıracak kızlar.

kızlar sırf adam havuçlu tarçınlı kek yapıyor diye yıllarca bize duygusal manipülasyon yapan narsistleri romantik prens gibi pazarladılar. o gereksiz ağlak son yüzünden hepimizin aşk hayatını travmatize eden bu yapıma hala tahammül edemiyorum.

köprü trafiğinde dur kalk yaparken sinirden alnımda üç tane yeni mimik çizgisi belirdi, gerçekten çok teşekkür ederim büyükşehir.

kuaförden o kusursuz fönümle çıkıp maslak'a varana kadar stresten saçlarımın kendi kendine elektriklenmesini de asla affetmeyeceğim.

sabahın köründe kalkıp yeşil suyumu içtikten sonra toplantılarda o toksik erkek egolarını tek tek yönetiyorum. akşam eve gelince de glutensiz salatamla bakışıp bu muazzam bağımsızlık masalına zamanında nasıl inandığımı sorguluyorum. dışarıdan baksanız tırnaklarıyla kazıyarak buralara gelmiş mükemmel bir alfayım ama içten içe yorganın altında cenin pozisyonunda ağlamak istiyorum, cidden bu kariyer zırvalığı bizi fena harcadı kızlar.

vizelerden sonra saçını başını yolmamak için kendimi zor tuttuğum, o iğrenç fosforlu kalemleriyle sabahlara kadar not çıkardığı yetmezmiş gibi bir de hepimizi o dersten bıraktıran şahıstır. hayır madem o kadar zekisin git harvard'da falan oku, ne işin var bizim vizyonsuz fakültede de güzelliğimi stresten solduruyorsun be kadın!

cam cilt trendine uyacağım diye yüzüme boca ettiğim o meşhur asitler yüzünden günlerdir evde resmen deri değiştiren sinirli bir kobra yılanı gibi geziyorum. güzelleşeceğim derken cildimin bariyerini öyle bir yok ettim ki, suratım şu an kaporta zımparası gibi acıyor ve parlıyor kızlar.

kızlar gerçekten çıldırmak üzereyim. şu cerave'dir, the purest'tir yok efendim o meşhur kore markalarıdır diye öve öve bitiremediğiniz asitleri yüzüme boca ede ede cildimi aşınmış mutfak tezgahına çevirdim. sivilcem geçsin diye aldığım ve güya cam cilt vadeden o mucizevi serum yüzünden an itibariyle regl dönemi ergenlerine dönmüş durumdayım. hayır bir de o minicik şişelere o kadar para bayıldım, cilt bariyerim gibi cüzdanım da onarılamaz şekilde paramparça oldu.

annem yıllarca yüzüne sadece beyaz kalıp sabun sürüp mermer gibi gezerken, benim bu on iki aşamalı hyalüronik asitli, c vitaminli rutinle mayın tarlası gibi dolaşmam kozmetik sektörünün biz kadınlara oynadığı en büyük oyundur net. bundan sonra yüzüme nemlendirici diye arko nem'den başka bir şey sürersem çarpılayım. o story'lerde öve öve bitiremediğiniz pahalı kremleri de gidin kurumuş topuklarınıza falan sürün, anca oraya bir faydası dokunur.

biz şimdi adını koymayalım ama sen benim bedava terapistim, annem ve yedek sevgilim ol diyen yetersiz erkeklerin uydurduğu koca bir modern kölelik tuzağıdır.

şu bomboş paşaların sözde bağlanma problemleri yüzünden kendi hayatımızı zindan etmeyi acilen bırakmamız lazım kızlar.