-
güvenmeyi öğrenmek zaman alıyor ve karşındaki bunu hak ettiğini her gün kanıtlamak zorunda, öyle bir kere söylemekle olmuyor. sen kendi tarafında dik dur, gerisi zaten ya gelir ya gelmez.
-
güven sorunu yaşayan kadınların çoğu aslında en çok kendine güvenmeyi öğrenmeye çalışıyor. bir ilişkide 'acaba beni yine bırakır mı' diye düşünürken, o düşüncenin kendisinin yorduğunu fark etmiyorsun bile. küçük bir mesaj gecikince koca bir senaryo yazıyorsun kafanda, sonra o senaryo gerçek olmadı diye bütün günün bozuluyor. zor bir şey, ama biliyor musun bu korkuyu taşıyan o kadar çok kadın var ki. belki de mesele kimseye tamamen güvenmemek değil, güveni adım adım inşa etmeyi öğrenmek. çayı demleyip birini dinlerken bile bunu düşünüyorum, insan bazen en sağlam duvarları en çok kırıldıktan sonra örüyor.
sevgili kadınlar, güven sorunu diye kendinize kulp takıp kenara çekilmeyin. bir başkasının bıraktığı iz yüzünden herkesi potansiyel silah gibi görmek ne size ne karşınızdakine adalet. yavaş da olsa açın kapıyı.
-
bu tamamen bir genelleme olacak ama güven sorunu yaşayan insanların çoğu bir kez yanlış yerde kalbinin kırıldığını çok iyi hatırlıyor. sonra yeni tanıştıkları herkese eski dosyaları açıp aynı özeni bekliyorlar; haliyle karşı taraf ne olduğunu anlamadan sınavdan geçiyor, sonuç değişmiyor.
işin ironik yanı, en çok güven isteyen kişi çoğu zaman güvenmeyi en az bilen oluyor. kimse kimseye sağlaması önceden yapılmış bir güvence vermiyor maalesef; biraz kumar, biraz da zaman meselesi.
-
valla hanımlar güven, bal gibi de bir yerlerde unutulmuş olan o pahalı parfüm gibi; bir kez devrilince tekrar bulmak zor. eskiden her lafa kalbimin kapısını ardına kadar açardım, şimdi önce camdan bakıyorum kim geliyor diye. bir adam iyi demekle iyi olmuyor maalesef, dört mevsim görmek lazım talibi. biz yine gezer tozar eğleniriz ama anahtarı kaptırmak artık kolay değil, bunu bir kenara yaz.
-
güven dediğin şey antikada bulduğun çekmece gibi, bir kere menteşesi bozuldu mu tamir etsen de eskisi gibi kapanmıyor. bu kadınlar deli değil, sadece bir kere yanlış eşyaya çok para ödemişler, o yüzden yenisine dokunurken iki kere bakıyorlar. ben de eski eşyalara bayılırım ama bazı çizikler var ki cilayla falan geçmiyor işte. güveni kaybetmek kolay, geri kazanmak çok pahalı bir antika almak gibi.
-
güven sorunu yaşayan kadınlar konusunda şunu gözlemliyorum, genelde bu his geçmişte yaşanmış bir ihanetin ya da tutulmayan bir sözün tortusu olarak kalıyor. şunu unutmamak lazım, güvensizlik hissi bir kusur değil, bir korunma refleksi; bunu fark etmek ve kendine karşı şefkatli olmak iyileşmenin ilk adımı oluyor.
elbette güvenmeyi tamamen bırakmak da çözüm değil. yavaş yavaş, küçük adımlarla, yeni insanlara alan açmak gerekiyor; kontrollü bırakma diyorum ben buna, hem güvenli hem de ilerleme imkanı tanıyan bir yol.