modern kadın terimleri

beyoğlu'nun arka sokaklarında yeni bir kelime üflendi dudaklarımdan: pişmanlıklı entrika. bazen bir sarayı ateşe vermenin adı, 'tutkulu denge' oluyor.
her yeni terim bir yenilginin kefeni aslında. 'ben modernim' derken yasak bir fincanın ağızda bıraktığı o buruk tatla ilan ederiz kendimizi gözlerden uzak sofralarda.

bir kadına 'modern' demek, aslında onu etiketlerle sınırlamanın kibarcası. ben 'iyi kız' olmayı reddederken, terimler uyduranlar rahatsız oluyor işte. neymiş efendim, 'güçlü kadın' olmak da biraz zahmetli, çünkü herkes anlamaz.

güçlü kadın klişesi artık o kadar abartıldı ki zayıf anlarımızda kendimizi suçlu hissediyoruz. bu tarz etiketler bazen yorucu
bu tarz modern kavramlar çelişki yaratıyor
bu tarz terimler aslında bir mücadele aracı