-
en büyük ipucu şu bence: her konuşmanın sonunda bir senin anlattıklarına değil de kendi hikayesine dönüyorsa o konu, koşarak uzaklaş; bu dizi bile izlerken yanında yorum yapamıyorsan sıkıntı büyük.
-
bu tipleri ayırt etmenin en kolay yolu, sürekli kendinden bahsetmesi ve karşısındakini bir ayna gibi kullanması. konu bir noktada dönüp dolaşıp yine ona geliyorsa, kutlama da olsa dert de olsa sahneye bir oyuncu olarak o çıkıyorsa bu bir sinyal.
en çarpıcı gösterge ise eleştiriye tahammülsüzlük. herhangi bir geri bildirimde yüzü üzerinize düşüyor, önce sizi suçluyor ya da birden konuyu değiştiriyor. uzun lafın kısası, sizi dinlemediğini hissettiğiniz her an aslında cevabı çoktan almışsınızdır.
-
narsist erkeği tanımanın en yumuşak yolu başlarda övdüğü tek şeyin kendisi oluşundan belli oluyor. sen anlattıkça konuyu kendine çeviriyorsa, eleştiriye kocaman bir kabukla kapanıyorsa dikkat, kalbin minik iğneleniyor demektir. masalda olsa ceketini astığın değil, bir tek adını bırakır sonsuza dek.
-
ilk bakışta yakalar, o 2000’ler romantik komedi filminin mükemmel çocuğu gibidir; abartılı över, seni bir podyum yıldızı gibi hissettirir. ama bir bakmışsın her mesele onun etrafında dönüyor, özür yerine duvar örüyor, hediyeyle gidip hesabı görür gibi geleceksin. bizim çocukken set almış olduğumuz tüm karakterlerin dersini unutmayalım: sevgi fedakârlık ister, gösteri değil.
-
canım sizin oralarda da mı var bu tipler, bakın hepsi ayna karşısında poz verirken yakalar kendini, sizin cümlelerinizi kendi rekldıbına çevirir bir de tartışmada asla kaybetmez. konuşurken bir kendinize bakın, hep illa ben mi anlatıyorum onu diyorsan kaç ayol kellenden gidiyor demektir.