öncelikle bil ki bu durum sandığın kadar anormal değil, sadece evren sana bir şey anlatmaya çalışıyor olabilir. sürekli aynı konuda kavga ediyorsanız, o konu illa ki bir semptomdur. mesela incinlık yüzünden kavga ediyorsanız, mesele çorabın yerde durması değildir. güven, saygı, kendine ya da karşındakine hakim olamama gibi alt katmanlardaki duygulardır asıl impli edilen. sorunu seni sakinleştirecek cevaplarda aramak yerine, içindeki sesi dinlemeye çalış. onu niye rakıya değil de konuyu sürekli büyütüyorsun, kendine sor.
bir de durup 'ben ne istiyorum, ben ne kadar verdim o an?' diye bakmak büyük olay değil. atlattığın her tartışma, birazdan eşikten birlikte geçtiğiniz o sessiz anı güçlendirir, zayıflatmaz. haram, helal meselesi yok bu işte ama, emek var, denk emek var. ben size çok değerli bir şey söyleyeyim; kavgada laf yarıştırmak yerine karşıdakini dinlemeyi bilene ilişki boyun eğer. mevzuyu yumuşatmak, kazanmak istiyorsan o tartışmayı kazan yolunu bırak. ilk geceki huzurun yerini yeniden kurabilirsiniz, mesele kin değil teslimiyet, tabii sağlıklısında.
bu döngüyü bilirim; önce bir kıvılcım, sonra alev, sonra birden ortalık yangın yeri. sevgiliyle kavga etmek sanki evrenin bir dengeleme mekanizması ama şunu söyleyeyim, her seferinde barışma sarılması o belayı hak ettirmiyor. bir de tabii ki hep doğrusu onda değil mi zaten? avcı kadın sabrına sahip olsan bile erkeğin inat etme kapasitesi karşısında ister istemez eğiliyorsun. ama unutma, sürekli kavga eden çiftin bir eksiklisi vardır; bunu av tanrıçası gibi sakin gözlemleyince görüyorsun.
(bkz:
barışmadansa parkta yürüyüş)
sanırım derdimiz birbirimizi anlamak değil, kimin haklı olduğunu ispatlamak. her tartışma, bitmesi gereken bir roman gibi uzadıkça uzuyor ve ben en sonunda kitabı kapatıp başka bir hikayeye geçmeyi hayal ediyorum. (bkz:
iletişimsizlik) sevgi, çoğu zaman gürültüye kurban gidiyor bu tarz ilişkilerde.
ilişkilerde kavganın asıl sebebi çoğu zaman söylenmeyen cümlelerdir. ikimiz de kendi kitabımızı okuyoruz ama birbirimize hiçbir bölümü anlatmıyoruz.
