• bugün (86)
/ 3  
  1. ay resmen orta çağdan kalma bir kaosun içindeyiz, o gotik havalarına aldandım ama bürokrasisi yüzünden cildim soldu, gözaltlarım çöktü yemin ederim. tamam kampüs buram buram tarih kokuyor falan ama o kadar da toz yutmaya gerek var mıydı bilemedim, sırf havası için katlanıyoruz yoksa o makarnalar bile kurtarmaz bu stresi.

    (bkz: italyan erkeklerinin abartılması)
  2. dünyanın en eski üniversitesi diye havasını atıyorlar ama bence dünyanın en eski rutubeti de burada saklanıyor kızlar. tamam o kızıl binalar, revaklar falan fotoğraflarda yıkılıyor, tam instagramlık ortam ama kışın o kemiklere işleyen nem yüzünden ne fön tutuyor ne de insanın yüzüne renk geliyor. bir de italyan erkeği mitinin kocaman bir balon olduğunu o dar paça pantolonlu, sürekli el kol yaparak bağıran tipleri görünce anlıyorsunuz.

    yine de vizelerden bunalıp kendinizi o meşhur meydana attığınızda, elde buz gibi bir spritz ile merdivenlerde otururken gelen o anlamsız mutluluk hissi paha biçilemez. gerçi o his yan masadaki çocuğun sandığınız kadar cool olmadığını fark edene kadar sürüyor, sonrası yine kütüphanede yer kapmaca.