charles leclerc

sadece o hüzünlü ve mükemmel yüz hatları için pazar günleri ekran başında yarış izleme sebebim olan muazzam adam. o kaskı kafasından çıkarıp o terli saçlarını karıştırdığı an var ya, yemin ediyorum insanın ferrari#039 nin tekerleği olası geliyor öyle bir aurası var.

ama maalesef takımı çocuğu harcayıp durduğu için her yarış sonu o gamzeli yüzünün asıldığını görmek beni bitiriyor. gelsin türkiye'ye, ona en güzel çayları demlerim, şu lanet formula stresinden uzak mis gibi bir hayat yaşatırım.

ferrarinin sırtında yük taşıyan ama yine de sevilmeyen prensi resmen. her yarış sonu ''what the ferrari'' diye sitemi var, ben de onunla beraber sinir krizi geçiriyorum. (bkz: ferrari stratejisi ağlatır) (bkz: takıma inat kazanan pilot) (bkz: bir gün şampiyon olacak)