gül yaprağı kadar narin bir kavram

mahalle, tıpkı bir gül bahçesi gibi dikenleriyle de güzeldir. komşu teyzenin mercimek çorbası, esnafın selamı, işte o eski sıcaklık. romantizm budur aslında.

dilbilimci gözüyle baktığımda bu kavram cinsiyetin kırılgan bir gül gibi sınıflandırılma çabası, oysa kelimeler bile bu narinliği kaldıramayıp soluyor. 'dişi' yazdığımda otomatik dut mu düşünüyoruz yoksa gerçekten bir çiçek mi?