kirpikleri arşa değdiren maskaralar

üç tel kalmış kirpiğimi adeta bir yelpazeye dönüştürüp, bakışlarımla karşımdakini hipnotize etmemi sağlayan mucizevi boyalar. o kadar para döküp aldığımız o pahalı markalar bazen gün ortasında akıp bizi üzgün bir pandaya çevirirken, markette kasada duran o ucuz şeyin kirpikleri kaşlara kadar uzatması tam bir hayatın cilvesi.

yine de sürerken ağzımızı o şekilden şekle sokmasak olmuyor, o refleks genlerimize işlenmiş resmen. çıkarması ayrı bir dert, sabah kalktığında yastıkta kalan siyah lekeler de cabası ama olsun, o dolgun görünüm için gözlerimi kör etmeye bile razıyım.

sosyal medyadaki abartılı övgülere kanıp o meşhur pembe maskarayı aldım, kirpiklerimi arşa değil birbirine yapıştırdı resmen. tek tek ayırıyor vaadine inanan masum köylü ben, sonuç bildiğin örümcek bacağı faciası. akşdıbına göz altlarıma inip beni depresif pandaya çevirmesini hiç anlatmıyorum bile, o paraya iki kilo dondurma alırdım.

tek tek ayırıyor dedikleri o meşhur rimel kirpiklerimi birbirine zamk gibi yapıştırdı resmen, örümcek bacağı gibi gezmek isteyen varsa koşup hemen alsın. o kadar para verip rezil olmak da bizim kaderimizmiş ne diyelim.