la roche posay effaclar duo

yüzümdeki üç beş pürüzü geçirsin diye büyük umutlarla sürüp, sabahına ergenlik dönemime ışınlanmamı sağlayan sözde mucizevi sivilce kremi.

cildim kusuyor yalanına kendi kendimi inandırıp koca tüpü bitirene kadar o güzelim yüzümü mayın tarlasına çevirmesini ağlayarak izledim.

yüzümdeki sivilceleri yok etmek yerine hepsini aynı anda gün yüzüne çıkarıp beni hayattan soğutmuş kremdir. cildimi bebek poposu gibi yapacak diye beklerken suratım mayın tarlasına döndü resmen.

hani sabrın sonu selametmiş falan ama o süreçte insan içine çıkacak yüz bırakmıyor, sevenine saygım sonsuz ama ben bir daha bulaşmam.

cildimi sahra çölüne çevirmesine rağmen vazgeçemediğim toksik ilişkim bu ürün resmen. sivilceyi kurutacağım derken yüzümün gerim gerim gerilmesinden mazoşist bir zevk alıyorum sanırım. o kadar parayı bayıldıktan sonra sabaha bebek cildiyle uyanmasam fransa'yı basardım, neyse ki işini yapıyor kerata.