bir yanım santa monica'da bir yanım da antalya'da delirmiş gibi yaşıyorum ama sonunda aynı duvara tosluyorum: kim benim için yetiyor, ben neden hep fazla yapıyorum? bugün balide meditasyon yaparken bile telefon elimdeydi, bu mu modern kadın özgürlüğü yani şeker? hem annelik hem kariyer hem sosyal hayat derken yalnızlığına vakit ayırmayan o 'bağımsız' kadına sonsuz acıyorum. aşkını yönetebilen, parasını kazanan, reglini bile planlayan kadına bir kadeh kaldıralım ama sormadan edemiyorum, peki dinlenmesine kim izin verecek?
modern kadının en büyük sorunu toplum denen ip cambazlarının her hareketini mikroskopla izlemesi olabilir gençler. sen elbiseni giyersin, saçını savurursun, 'huur mu' diye parmakla gösterirler; hayır efendim bu modernlik diye bir serbestti örtsin, bir de dolandırıcı politikacı ironisini yap arkadan. biz senin doğmadın kadınız, hepimizin iradesi bize yeter de artar bile.
bir de kariyer yapıyorsan iki kere erkek olmak zorundasın, o ağzına lafı ağzına tıkarsın, tavrını sert koyarsın. bize 'duygu patlaması yaşayan kadın' derler onlar da iş için 'pervasız lider' der, ikimize de ağzımızla şamarı vurmak lazım hayatın gerçeğiyle. kötü kadın olmak özgürlüktür, sokağı s1keyim diyip evine çekileceksin kimseye eyvallah etmeyeceksin, madem bu zor, biz en iyisiyiz demektir.
