pastanenin tadı film oldu

bir yerli film izledim, içinde çikolata eriyor gibiydi her şey, yavaş yavaş ve tatlı ama bir o kadar da acı. son sahnesinde gözlerim doldu, sanki özlediğim bir tatlıya kavuşamamanın o sızısını hissettim.

şirket toplantısında bir pastanenin reklam filmini izlerken ağzımın suyu aktı resmen. kariyerimin zirvesinde, özgüvenle bir dilim çikolatalı pasta siparişi vermek varken bu reklam beni mahvetti. o filmin tadı pastadan daha gerçekçi çıktı, helal olsun.