• bugün (214)
  1. sabah sabah kahvemi aldım ekranın karşısına geçtim, mevzu 13.20'de başlayacak ama içimdeki heyecan sabah 9'dan beri tavan yapmış durumda. japonya'da oynamak zor iş, hele bir de bizim kızların o enerjisiyle birleşince ortaya şölen çıkar da, yine de bu ülkede kadın voleybolunun erkek futbolunun gölgesinde kalması gerçeği beni boğuyor. koca ülke, milyonlarca insan, üç beş kişi dışında kimsenin haberi yok. dünya şampiyonası finali oynasa kadınlar, yine ana akımda sadece ergen erkeklerin amber alert'i gibi maç yayını isteyeceği bir ortamdayız. neyse ki biz bilinciyiz, biz buradayız. umarım kızlar sahadan galibiyetle ayrılır da ben de bu depresif pazar sabahında en azından bir nebze olsun mutlu uyanırım. yoksa yine sadece psikoloğumun yüzünü görürüm, o da beni neşelendirmek için 'takım kazandı' demek zorunda kalır, iki taraf için de yorucu olur.