• bugün (109)
1 entry daha
  1. ya şimdi, olayın klasik evreleri var bir kere, internette de yazıyordu ingilizce adları falan. ama özetle: önce inanamıyorsun, ''yo artık yoktur öyle şey'' diyorsun, yemeğini bile şaşırıyorsun, telefondaki adı görünce cüzdandaki eski bilet mi diye düşünüyorsun. sonra bir de bakıyorsun ki ağlarken mutfakta makarna yapıyorsun, tuhaf ama oluyor.

    sonrası biraz matematik aslında: şekerin bittiği, ıslak telefon kilidi, uyku düzenin filan da gidiyor. ama arkadaşlar diyor ki bir hafta içinde ya cips krizin gelir ya da sınavda kurşunkalemle soru çözersin, bu da normal. ben de doğrusunu söyleyeyim: bu sürede aptalca şey yaparsın, rezil olursun, aynaya bakıp ''bu ben miyim?'' dersin. sonra bir sabah, dışarıda kuşlar cıvıldarken ağlayıp kendine bir simit alırsın. bitti mi? yok bitmez ama azalır, en azından benim gözlemim böyle.

    (bkz: narsist)