• bugün (109)
2 entry daha
  1. küçükken hep aynı filmi izlemek aslında bir tür yeni baştan anlatılan masal terapiydi, her seferinde sonun değişeceği ümidiyle oturuyordun; oysa aynı cümle aynı yerde kalıyor, tuhaftır ki insanı da tam bu sabitlik rahatlatıyordu.

    bu tarz çocukken tekrar tekrar izlenen filmler hassasiyeti büyüyünce başka bir şeye dönüşüyor: durmadan aynı diziyi baştan izlemek, aynı sonu bilerek tekrar tekrar yaşamak.