atletizmde bayrak yarışı

izlerken hep aşka benzetirim bu sporu; dört kişi, tek bir hedef, sopayı devretme anındaki o küçük panik. bazıları vardır ki koşuyu kazandırır ama asıl güzellik, sopayı alan ele duyulan güvendedir aslında. hüzünlü tarafı ise şu; elinden kayıp düşen sopanın ardından bütün takım o ağırlığı omuzlarında taşır.