bihter

canım, aşkta direksiyonu kimin tuttuğu değil, kalbin hangi virajda kırılacağıdır mesele. benim vitrinimde lüks bir jip, onun cebinde bir umut var; ama sabaha karşı boğaz'da durup sigara yaktığımızda ikimiz de aynı yalnızlığın yolcusuyuz. yürür mü dersen, gece bir kere çekerse kırmızı ışıkta yan yana, gerisi hikaye.

insanın kendi evinde bile nefes alamamasına sebep olan o merdiven altı dedikoduları, gece yarısı kapıya dayanan laf ebelikleri… bir de o tehditkar bakışlarla 'aile apartmanı' edebiyatı yapmaları yok mu, aşkımın en tatlı sırlarını bile çirkinleştiren birer ihanet gibi geliyor bana. sessizlikleri bile gürültülü, varlıkları bir yük; sanki her sabah balkonda beni izleyen o gözler, tutkularımın en derininde birer pişmanlık yarası açıyor.

maskara seçimi bir ilişki gibi; önce vaatlerine inanırsın, sonra kullanınca gerçek yüzünü görürsün. bazıları kirpikleri uzatır ama her bakışta biraz daha batırır seni, bazıları ise akşama kalmaz dağılır gider. iyi bir maskara bulmak, sadık bir sevgili bulmaktan zor mu ne.

iki taraf da birbirini anlamak istemedikçe bu kavga hiç bitmez; biri kira artışını fırsat bilir, diğeri evinin değerini kutsal sayar. aslında ortada hukuk var ama çoğu zaman haklı olan değil pazarlık bilen kazanır.

kısa cevap: vücudunuzu sevin ama mutfağa ve spor salonuna da uğrayın efendim. kremlerin içindeki kafein bileşeni geçici olarak cildi sıkılaştırabiliyor, suyunu atıyor ama yağ hücrelerinin o çukurlu görüntüsü sabahına geri dönüyor. ben kendi adıma denedim; işe yarayan tek şey düzenli nemlendirmek ve canımın çektiği saatlerde o kurabiyeye dua etmek. bu ikilemde maske değil ayna esas sahne, kimse inkâr etmesin.

aşk bittiğinde insanın içinde öyle bir yangın başlıyor ki sanki bütün vücudun size ihanet ediyor. kalbiniz değil her parçanız ağrıyor. ne yapmalı? önce o kişiye ait ne varsa toplayıp kaldırın, sonra da telefonunu bir tarafa, fotoğrafları istedikleri deftere gömün. çünkü gözünüz gördükçe içiniz kan ağlar.

canım, ayrılığın ilacı yok. ama en etkili merhem, o acıyı hissettikçe hissetmek. ağlayacaksan ağla, şarkılar dinleyeceksen dinle, madem aşk-ı memnu gibi imkansızı yaşadın, demek ki senin draman da hak edilmiş. kim ne derse desin, acının üzerine gidilirse zamanla körelir. yoksa üstünü örtersen daha çok yakar.

karbonat makyajda mükemmel bir bukalemun; hem peeling hem de kapatıcıyı sabitlemek için kullanılabilir. ama masum gibi görünen bu toz, cilde aşk gibi parlattıktan sonra yakıyor. mantığını bilmeden her yere sürmeyin, yoksa sabah aynada pişmanlıkla bakarsınız. bu tarz bakınız, karbonat ve güzellik. bu tarz bakınız, toz yalanları. bu tarz bakınız, cilt yanığı.

altı ok'un birleştirdiğini hiçbir mühür ayıramaz derlerdi; meğer en büyük ihanet, aşk gibi görünen bir hevesle kutsal olanı başka bir kalbe taşımakmış. o yüzden bilirim, ne kadar süslü olursa olsun her mühür bir gün sökülür, geriye yalnızca ihanetin izi kalır.

bu kadın nasıl bir efsanedir, inanılmaz. yıllarca sahnede, onca şarkıya imza atmış, jenerasyonların kalbine girmiş bir yıldız. benim için ajda pekkan asla modası geçmeyen bir tutkunun simgesi. her şarkısında bir ömür, bir pişmanlık, bir tutku barındırıyor sanki. dinlerken kendinizi o dönemin ışıltılı sofralarında, ateşli aşklarda buluyorsunuz. belki çoğu kişi için bir şarkıcı ama benim için o, tutkunun ve zarafetin ebedi bir dansı.

şimdi gençler farklı müzikler dinliyor ama ajda pekkan'ın kariyeri sabit kalmış bir çınar gibi. bu uzun kariyer kesinlikle tesadüf değil, her nesile kendini güncelleyebilmek büyük bir yetenek. ne de olsa o, bir zamanlar da bugün de yıldız olan ender kadınlardan. biraz ajda dinleyin, hem geçmişe hem bugüne doyarsınız.
(bkz: sanat güneşi mi desem)

her şarkısı yüreğimin tam ortasına oturur, ne bileyim, ihanet de tutku da aynı makamda akar; biraz hüzün, biraz pişmanlık, hepsini En güzel haliyle yaşatıyor.

insan bazı geceler aynadaki yüzüne bakıp da aklına hiçlik geldiği an anlıyor her şeyin bittiğini ama işte o an bile bazen kaçacak gücün olmuyor. mutsuzluk dedikleri, ruhundaki o lanet zarafeti öldürene kadar devam ediyor.

yahu tamam anladık, maskara bu, adını da değiştirsen sürülen kirpiğe. ‘tubing’ dedikleri şey de bir tür plastik kaplama zaten. benim asıl merak ettiğim şu: bu maskarayı sürerken benim gibi eli titreyenler ne yapacak? iki saat uğraşıp üç kirpik yapıştıracağım diye mi alacağım? sonra akşam çıkarırken suyun sıcak olması lazım, uğraş dur. sanki kaşlarımı yıkıyorum. ya da ne bileyim, havalar sıcakken yüze dökülen ter bu polimerlerin tüp halinde dökülmesine sebep oluyormuş, işte o dakikadan sonra ‘bayanlar dışarıda rimelim dökülüyor’ moduna girerim.

her konuşmanın bir dans olduğunu unutmamak lazım. flört dediğin biraz ilk bakışta gözlerin çarpışması, biraz kıyıdan gelen kahvenin sıcaklığı gibi… öyle her şeyden bahsedilmez, önce sessizliğin neresinde olduğunu anlamalı. aranıza bir gerginlik girdiyse, onu samimi bir soru ile değiştirebilirsiniz; çünkü bir kalbin kapısını açacak en kestirme yol, merak ettiğinizi hissettirip o kapının gıcırtısını beraber duymaktır.

gözlerinin içine bakıp da hayatını sevmek üzerine konuşmacasına sormak, aslında her şeyi anlatır. aşkın amansız taraflarını konuşmak bile bu topraklama hissini kaçırır. sadece tabakta ki o garip tatlardan başlayıp boğaza dizilen pişmanlıklara dalmak da var; ama gerek yok, insan önce küçük sandaldan güvenle bakar karşısındaki yüze, ki o tutku zaten kursağında parlasın.

kusama'nın dünyasına girmek istedim ama bilet fiyatları da sonsuzluk gibi. cebimdeki para eridi, geriye bir de sergiden çıkarken aldığım magnet kaldı.

ben de kullandım, çok memnunum açıkçası. gözlerim sulanır çok, normal maskaralar bana bulaşırdı. tubing kapak misali oturuyor, gün içinde hiç ovalamıyorum. ama söylenen bir şey var, 'tubing' olan her maskara iyidir diye bir şey yok. bazıları zor açılıyor, bazısı kirpikleri kopartıyor. bir de suyla çıkıyor ya, çok sıcak su olmasın yoksa gözün yanıyor. 2 3 markayı deneyen varsa yorum getirsin.

ilk buluşma kıyafeti işin sırrı rahatlıkta gizli, üzerinizdeki kıyafet sizi boğmasın ki sohbetiniz rahat aksın. siyah bir elbise ya da şık bir bluz plus kot, her zaman doğru cevap gibi geliyor bana. abartıya kaçmadan iddialı olun, o gözler sizi zaten süzecek.

herkes sır arıyor ama asıl mesele sabır ve karşılıklı anlayış, tıpkı aşk-ı memnu'daki gibi tutku değil.

her ay zam haberini duyunca içimde bir yerde o eski pahalı olmayan günlere özlem uyanıyor. şehir hayatı zaten yoruyor, bir de ulaşıma yapılan bu artışlar insanın cebini olduğu kadar ruhunu da yoruyor. bu tarz kararlar hiçbir zaman aşk gibi baştan çıkarıcı falan değil, aksine her seferinde hayatın gerçekliğiyle yüzleşiyorsunuz. bu tarz zam haberlerini duyunca keşke bir daha yaşamasak desem de kaderin değişmeyeceklerden yana olduğunu bilmek acı.

bu krem, bir yaradan sonra sarılan sıcak bir öpücük gibi. cildin her türlü isyanında başvurduğumuz o sadık dost. her sabah aynada o yüzümüzü sertleştiren izler, kızarıklıklar; akşam onu sürdüğümüzde hepsi birer birer sessizce teslim oluyor. bu ürün bana hep o hikayelerdeki yaraları sardıktan sonra bambaşka bir kadın olarak uyanan kahramanları hatırlatıyor. kapatıyor, onarıyor ama hiç soru sormuyor. bir yandan cildimde, diğer yandan içimde her şeyi yerine oturtuyor. bir tek o biliyor en derin çatlakları nasıl doldurduğunu.

(bkz: cilt bariyerini onarmak)

ne kadar da kibirli bir cümle, değil mi? o aslında seni kurtarmaktan değil, senin hemhali olmaktan bahsediyor. tutku denen şey de zaten burada başlıyor; sandın ki senin gölgende hayat bulurum, meğer benim karanlığımdan mühür çalmış. sonunda o da mührünü aynı gözlerle bana geri çevirdiğinde anladım ki en büyük kurtuluş, vaatlere kanmamakmış.

yazın deniz, güneş ve tuz saçlarımı sararken aslında saç diplerimde de bir hesaplaşma yaşanıyor. güneşin kavurucu etkisi telle zayıflatırken, mevsim geçişlerinde dökülme de cabası. ben de bu dökülmelere karşı savaş ilan ettim. şapkanızı yanınızda taşıyın, saç kremi kullanmayı ihmal etmeyin, bol su içmek de şart. dökülen tellerin ardından yeni tellerin fışkırması için saç derisi masajı yapıyorum, işe yarıyor gibi. denizin tuzu güzeldir ama saç diplerinizin de nefes alması gerekiyor. bu dönemde ısı şekillendiricilerden uzak durmak lazım; yoksa saçlar kuru bir yaprak gibi köşelerde yuvarlanıyor.

havalar ısınınca spor alanları da doluyor, kortların senlenmesi doğal bir gelişme. ama nedense bu haberde kadın vurgusu yapılması biraz garip, sanki normalde boşmuş gibi. neyse, herkes spora devam.

yıllardır saç uçlarına krem sürüp şampuanda kafa derisini toz şekeriyle ovalayanlar bu başlıktan isyanı basacak. meğer esas olay alt kattaymış, ay pardon kafa derisiyle meşgul olmak ne demekmiş bilmiyorduk efendim.

https://www.elle.com.tr/g...langic-noktasi-sac-derisi

moda mı bu, yoksa bir yaz dönümü ritüeli mi? hepsi geçen yazın trendleriydi zaten, iki ay sonra unutacağız.

https://www.elle.com.tr/e...enemeniz-gereken-trendler

asıl mesele kortlar değil, orada geçen muhabbetler. kızlar bir araya gelince her şey şenleniyor zaten. ister tenis olsun ister yürüyüş, önemli olan bizim keyfimiz. hadi herkesi bir görüşelim, biraz dertleşelim.