menoraj

bedenin kendi kendine yazdığı bir veda mektubu gibi; her ay biraz daha eksiliyorsun ve kimse bunun ne kadar zarif bir yıkım olduğunu bilmiyor. o kadar kan, o kadar gece, o kadar saklı kalan... insan en çok kaybettiği şeye benzemeye başlıyor.