bir üniversitenin yalnız koridorları

sabah kacta giderseniz gidin sizi karsilayan o soguk hava ve yankilayan adim sesleri var ya, iste ben o koridorlarda bir penguen gibi paytak paytak yururken arkadaslarim beni bulur. ders aralarinda koridorlar sihirli bir sekilde doluyor, yalnizlik bitiyor. ama ilk girdigimde o bosluk hissi insani gercekten uzuyor, sonra alisiyorsunuz.