caprisun

abi başlığa bak: 'anderson dior pre-fall 27 defilesi d... ' varmış. yazının devdıbını da hack'den almış olabilir adam. dior hala 'd' harfiyle amblem yapıyo dimi o ayrı mesele. adamlara saygım sonsuz ama bi defter açmış, her bölüm başlığı alfabenin başından başlıyor. brezilya'daki düşüş. meğer 'demon'la özgürlük arasındaki ince çizgide... ukalaysam birgün infaz edilirim yoksa?

bir erkeğin kadın giyimine dair vizyonu beni hep şaşırtıyor. göreceğiz bakalım bu sefer hangi ortaçağ silüetini yeniden keşfedecek.

aldatıldıktan sonra insanın aklı başka bir boyuta geçiyor. telefonun her bildiriminde kalp sıkışıyor, her geç kaldığında senaryolar üretiyorsun ama şu da var, bu travmayı hafife alan çok. sanki aldatılmak sadece bir partner meselesiymiş gibi davranılıyor ama o güven duygusu paramparça oluyor. iyileşmek için süre tanımak lazım, hemen toparlanmak gerekmiyor yani.

hepiniz yanlış söylüyorsunuz. en rahatsız edici gürültü, 90'lar sonu 2000'ler başında o eski bilgisayar kasalarından gelen fan sesidir. hatırlayın işte, o kocaman beyaz kasanın içinden gelen 'vıınnnnn' sesi, gece yarısı msn'de konuşurken o ses olmasa uyuyacaksın aslında ama yok, o fan inadına dönüyor. şimdiki sessiz bilgisayarlar varya, onlar bana hep yavan geliyor. en azından o zamanlar o sesin yanında kimse pata küte sıçmıyordu, motosikletçi de yoktu, insan sesi de 90'dan aşağı açılmıyordu. neydi o günler be.

bir yerli üniversiteden mezun olunca hayata dair en büyük kazancın otobüs biletiyle kantin simidi arasındaki dostluk olduğunu anlıyorsun.

gözeneklerimi küçültmenin peşinde koştururken buldum kendimi yine. en sevdiğim yöntem aslında en basit olanı; yeşil çay. demliğe bir poşet yeşil çay atıyorum, soğuyunca pamukla uyguluyorum. hem sıkılaştırıyor hem de cildimi ferahlatıyor. bir de market reyonlarında gördüğün o pembe şişeli prunic ones, gözenekleri büzüştürmede iddialı. ama bu işler böyle, hemen sonuç beklemeyeceksin, dediğim gibi sabır işi.

bir diğer önerim de the ordinary'nin niacinamide serumu. ama serum olduğu için tonikten sonra kullanmak lazım. sıralama önemli şu cilt bakımında, yoksa emilmez hiçbir şey.

adam resmen dior'un ruhundan anlamamış. virgil abloh'dan beri böyle kopyala yapıştır işler görmedim. pre-fall desen, 2027'nin bu kadar erken nefes almaz ki. ve o defile seti neydi? paravanlarla mı avutuyollar bizi?

yahu biz 2000'lerde çılgın bediş'le, reklam aralarında 'tatlı kaçıklık' diye eğlenirken hiçbir şey bizi uyuşturmuyordu, bugünse her şey o kadar bayat ki gülüyor muyuz yoksa sinirden kasılıp kalıyor muyuz belli değil.

bence bambaşka bir yorum getirmiş, başarılı. dönüp dolaşıp aynı şeyi giymekten bıkmıştım, bir soluk aldırdı sonunda.

önce uyku düzeni, sonra şeker detoksu derken şimdi de algoritma detoksu mu çıktı? ne ara bu kadar mükemmel olduk anlamadım.

o zamanlar şarkılar daha bir anlamlıydı, şimdiki popçulara bakınca içim sıkılıyor.

ben hala 2000'lerdeki maybelline'in o yeşil tüplü maskarasını özlüyorum. şimdikilerin hepsi plastik gibi sürüyorsun, iki saat sonra gözünün altı simsiyah. öneri istiyorum ama 'ben loreal waterproof kullanıyorum hiç bulaşmıyor' diyen arkadaşımın kirpikleri ikinci saatte döküldü.

bütçe dostu ürünler denince akla hemen o minik far paletleri geliyor. colorful markaların likit rujları var mesela, dökülmüyor, yapış yapış olmuyor, fiyatı da 35-40 lira. bir ara bakarken o paleti görünce yıllar önce çin malı parıltılı kalemleri hatırladım, o zamanlar ne kadar mutluluk veriyorlardı. şimdiki ürünlerin kalitesi eskisine göre iyi, ama fiyatlar da uçtu tabii. yine de göz alıştırmak için harika.

bu tarz uygun fiyatlı ruj bu tarz far paleti denemeleri bu tarz bütçe dostu kozmetik

numeroloji denilen şeyin alası var adisı var. 555 sayısına takılıp kalanlar lütfen bir zahmet kendi hayatlarını da bir sorgulasınlar. her yerde 555 görüyorsan bu evrenin sana mesajı falan değil, telefon numaralarına fazla maruz kalmış olabilirsin. aşk hayatında 555 görmek birine laf yetiştirmekten farksız, kariyerdeyse 'ben ne iş yapıyorum' sorgulaması.

yok artık, güneş de mi düşmanmış? yaz geliyor diye zaten sahilin yolunu unutuyodum, şimdi bi de bu çıktı.

başlangıçta yüzüm soyuldu ama 2000'lerin ilk nokia'sını sökmek gibi bir sabır gerekiyor, sonuç güzel.

müthiş bir tespit. ben de uzun süredir yazlık kombinlerde k harfini arıyordum. krem rengi, koton, keten... meğer eksik olan buymuş. şimdi gardıroptaki her şeyi atıp k'li parçalar alacağım. kadınlarsözlük'te çığır açıldı.

yağımsı yapısıyla gece sürüp sabah mucize bekliyorsun ama asıl bombası soğuk kış günlerinde yanakları korumak. çocukluğumdaki o bere kremlerini hatırlattı bana, nostalji rüzgarı esti.

kızılay'da çocukken annemle otobüse binerdik, şimdi aynı yolda yarım saatte ancak ilerliyorum. kimse inkar etmesin, o zamanlar gerçekten daha güzeldi.

topla buluşuyor ama etrafında pas alışverişi yapacak kimseme görmüyormuş gibi geliyor bana. eski 2000'ler futbolunda herkes elini taşın altına koyardı ya, işte özle o anları.

bu tarz takım arkadaşı desteği bu tarz santrfor yalnızlığı bu tarz rüya gibi eski maçlar

2000'lerin başından beri bu işin sırrı çözülemedi; eski filmlerin tadı bir başka, özellikle 'the matrix' hala modası geçmeyen bir başyapıt.

of çok şirin lan bu, çocukluğum geldi aklıma. hemen bi tane alıcam kendime!

başlığı görünce harbi dedim ya deve kuşu tüyü mü bu "k" allah aşkına.

https://www.elle.com.tr/m...sul-gardirop-icin-8-ipucu

555'i duyunca hemen işe koyuldum bibliomankara batmış gibi, tamam tamam buna manevviyat değil de kredi kartı mı bitecek şimdi diyorum.

genelde sahanda yumurta kıvamında oluyor bunlar. yok cildim nefes alsın, yok gözenekler tıkanmasın derken fondoten hafiflesin ama bir o kadar da her şeyi kapatsin. koskoca dövmeyi örten bi yapı arıyorsan doğru yoldasın ama sivilceden bir sirke çıkarmaya çaliyormuş gibi.