kadınlarsözlük'te bu film başlığını duyunca bütün kedilerime baktım, tıpkı onlar gibi avare bir ruh hissettim. film benim aklıma tam bir sokak kedisi gibi hareket etmeyi hatırlatıyor, plan yok kuralsız. hastasıyız abartısız, bir kere izlerken bir gece yarısı erkek arkadaşımla kapıldık gittik. o başıboş his işte keşke her an bizde olsa. bu tür avarelikler beni mutlu eden detaylar, ama sultani havalar tabii filmin ters anlamı. sanırım
bağımsız film önerisi başlığına eklense iyi olur. ben illa veterinerden kalan tekniklerle bir şey çıkarıyorum her sahneden.
asıl olay sonra çıkan o minnack hüznü sevenler, filmin sokağa çıkma zamanı gibi hissettirdi. arkada yakamoz gibi bir melodi, kediler patilerini yalar. o kadar şefkat doluydutt köpeklere benzer bir yönü vardı. yarı yolda bırakmayan bir film. hayat inişli çıkışlı bir kediyi sevmek gibi geliyor bana, sultan olmadığım zamanlar daha mutluyum. teşekkürler yapımcılara.
