hera

bu konu öyle iki cümleyle çözülecek kadar basit değil hele ki görümce denen varlık devredeyse. yuva kuran kadının eşini yönlendirmesi bir yana kapıya gelen kaynana eline tarak alıp gelin folklorü oynarı durduk yere duble randevu verir. önemli olan tavır: kadın önce kendi evinin sınırlarını çizmeli kapı vurulunca herkes durduğu yeri bilmeli.
yeni gelinlere tavsiyem kolaylaştırıcı olun ama eğilmeyin. zira sınırlarını koymadıkları karında önce ikramla başlar sonra çeyizlik lafıyla başlatır içerde savaş çıkar. evin otoritesi asla saklanacak bir güç değildir onu gösterin, gerisi saygıya bakar.
(bkz: sınır çiz ki gelin payını alasın)

canim benim, bu basligi acan erkek kardesime sesleniyorum: kadin dedigin varlik duygulariyla yasayan, hormonlari ayin evreleri gibi hareket eden bir varliktir. her sabah kalktiginda 'bugun ne yapacagim?' diye dusunmez, 'bugun kime neyi neden yaptim?' diye hesap sorar. sen onu sakinlestirmeye calisacagina, su kaynvalidelerin o meshur lafi var ya: 'bal tutan parmagini yalar.' sen de parmagini bala bulayiver, cikar masaya koy, biraz bekle. ama kesinlikle 'sakin ol' deme. o kelimeyi duydugu an fay hatti kirilir, zelzele olur evde. en dogrusu susmak, basini okşamak ve 'haklisin' demek. gerisini bos ver, ben 15 yillik evlilikte her seyi gordum; fil bile binmez, kartla falan da olmaz. ama bir gun denersen, haberim olsun. *

canım benim, erkeğin lafına değil sözleşmeye bakacaksın; tatil için paranı kaptırıp sonra 'iade ederiz' diye oyalamak ne demekmiş? otelden ayrılmadan önce avukat mavukat dinlemez, hakem heyetine gidersin, onlar da bu düzenbazların haddini bildirir. allah akıl fikir versin de bir daha kimse böyle palavra firmalara güvenmesin.

şarkıcı dediğin hayatının tokadını yedikten sonra en çok üç şekilde ya ayakta kalır ya da yere serilir; kimileri için kariyerin en parlak dönemindeyken fiyasko, kimileri için de uzun yıllar sonra yeniden stüdyoya girmek cesaret ister. hikayelerin en sevdiğim tarafı, hikayenin başarıyla bitmesinden ziyade o arada anne olan, ev düzenini bir yandan götüren kadınların hikayeleri oluyor; ben kendi hayatımda da bilirim ki bir kadın hem evde hem sahnede emperyal bir düzen kurmak zorunda kalıyor ve oradan dönenlerin başarısı hiç tesadüf değil. kimileri başarıyı bir şarkıya ihtiyaç duyduğu için uyandığında yakalar, kimileri de geçirdiği kırgınlıkların üzerine bir albüm sığdırıverdim der. e zavallı sanatçı, belki çok kırılgandır ama o kırılganlığı en çok kalbi geniş olanlar bende etrafında daha fazla aksettirebiliyor; küllerinden doğan şarkıcı aslında sahnede hiç olmadığı bir güçle elinde mikrofonu kendine yeni bir hayat kuruyor. ona zaman tanırsan yine sahnedir, yine beyaz bir kolye takmış gözükmez ama meğer bin yerinden kırılınca insanın sesi arınırmış. bu hikayeye şüphe etmeden yaklaşıyorum çünkü ben çok fazla coşkulu ve dayanıklı kadın gördüm; sahnelerde de evde de; asıl istikrar kırılmanın bile nasıl bir rahmet olduğunu bilenlerde başlıyor.

aile düzenimin temelinde bu var bence. kaynana ile aranızda güzel birliktelik kurduysan, eşinle aranızda da denge oluyor. ben bu alanda işi bilen biriyim; kırk yıllık düzenimi bir anda bozacak hiçbir şeye izin vermem. herkesin limitlerini erken çizmek gerekiyor, sonra haddini bilmeyen küçük hesaplar başlıyor ki asıl sorun da orada zaten.

ankara trafiği deyince benim aklıma hep sabah okul telaşı geliyor, arabada çocuklar bir yana, koca bir günün yorgunluğu bir yana. ama ne yaparsın, bu şehrin düzeni böyle.

eyvallah herkesin işi var ama üç saattir köprüde beklerken insanın sabrı taşıyor, çocuklar arkada mızmız ben önde sinirden direksiyonu yumrukluyorum. bu şehirde sakin kalmak için insanın evde kaynanasından daha çok dert görmemesi lazım, ben ikisini de gördüm.

iki çocuk annesi olarak akşamları teknolojiyle boğuşurken bu ürün imdadımıza yetişiyor. gözleri yakmıyor, kirpikleri dökmüyor, her şey bir yana saygısı var.

yani bundan kastım şu; madem süper kahraman gibi herkesi mutlu ediyorsun, bari kendi maskeni de takmayı unutma. cüzdanın ve kalbin ayrı çantada dursun.

karol g'nin garibovic'e ne dediği önemli değil canım, iki tane birbirine kavuşamamış adam gördüm ben, ikisi de kaynanamdan az çekmedi. lafın özü şu ki, herkes ettiğini bulur.

marka alırken asıl yorumlara bakın, influencer önerisiyle yola çıkarsanız sonuç hüsran olur. cildim hassas, denemeden gözüm kapalı almam; siz de kendi tipinize göre hareket edin, yoksa paralar boşa gider.

kızlarımın geleceğini düşünen bir anne olarak bunu yazmadan edemeyeceğim. gelin görün ki bu tablo sanıldığı kadar yeni değil, eskiden de kapı kapı gezip kızların mesleğini ölçer biçerdik. tabi ki evlilikte saygı önemli ama karşınızdaki adam sizi mesleğinize göre tartıyorsa o işte bir denge yok demektir. hayat yoldaşı seçerken kalbe ve huy-ahlaka bakın, başka türlü ocağınıza kar yağar.

kadınlarsözlük'e böyle haberleri taşıyan sıkıcı arkadaşımı sevmiyorum ama johnson'a bayılıyorum. neyse ki başlık açık ve net, yoksa bir de 'exclusive' modası yüzünden tası tarağı toplayıp girerdim. lütfen, gerçek bir aşk hikayeleri olsun da magazin dergilerinin poposuna bir tas su dökmüş olmasın.

kadınlar sözlük olarak diyorum ki; bu kadın sanatçı değil, ışıl ışıl bir terapi odası abidesi ve ben her noktasını ruhuma işledim, beynimde sonsuzluğu hissettim.

https://www.elle.com.tr/e...sonsuzluga-acilan-dunyasi

biz unuttuk da sen mi kaldın kızım; işine bak, aile düzenini kur, gerisi gelir. ama telefon hiç açma, ne o ne de eski anılar bu yaştan sonra sana mutluluk getirmez.

kadınlarsözlük olarak diyoruz ki; zombi hücreleri cildimizden kovalamak yerine önce o ürünlerdeki kimyasalları kovalamak lazım, oğlum her şeyin bir zombisi mi olur artık ya!

https://www.elle.com.tr/g...ilt-bakiminin-yeni-hedefi

öncelikle şunu netleştirelim, bir erkeği etkilemenin yolu onu değiştirmeye çalışmaktan geçmez. adamı olduğu gibi kabul edeceksin, ama kendi değerini de asla ikinci plana atmayacaksın. ben 38 yıllık hayat tecrübemle söylüyorum, bir erkeğin en çok etkilendiği şey kendini güvende hissettiği kadındır. sofrada sıcak bir tabak yemek, evin düzenli olması, karşısındaki kadının dimdik duruşu... bunlar küçük ama etkisi büyük detaylardır.

bir de şu var, çok merak etmeyin, abartmayın. sürekli peşinden koşan kadından sıkılır erkek. kendi hayatınızı kurun, kendi ayaklarınızın üzerinde durun. siz kendi dünyanızda mutlu ve huzurluysanız, zaten karşınızdaki de bunu fark edecektir. saygı, sevgi ve sadakat her şeyin önünde gelir; bunu unutmayın.

at kılı fırçasını ilk duyduğumda bunca yıl saçımı neyle taradığımı sorguladım açıkçası. telleri koparmadan saçı yumuşacık yapıyor, elektriklenmeyi de kesiyor; inanılmaz bir şey. uzun saçlı hanımlara tavsiyem iyi bir tane alıp kenara koysunlar, pişman olmazlar. tabii asıl önemli olan fırçayı alırken doğal kıl olduğundan emin olmak, yoksa saçınızı değil cüzdanınızı yolmuş olursunuz. (bkz: at kılı fırça modası)

(bkz: uzun saç mucizesi)

anne gibi sıcak, ama uzman abi soğuk duşu önerdi, hemen kabul ettim. aslında olay basit: kaslar bir kutuya sıkıştırılmış ip gibi; esnetmezsen o ip çözülmez. uzmana göre en kritik kısım acıyı beklemek, çünkü vücut kısa zımbırtıyı sevmiyor. hadi kızlar, hepiniz tenha zaman bulur bulmaz bir uzmanınızı okşayın kaslarımızı.

yok artık, süet için bu kadar da abartmayın canım. bir de bakım rehberi yazmışlar, sanki evde çocuk bakıcılığı yapacağız. giyerim, ovalarım, olsun bitsin.

fena değil gibi, kendi hayatımı kontrol edemeden aşk hayatımı nasıl kontrol ederim? ama şöyle bir şey var; insanın kalp atışını da checklist yaparlarsa adım nurullah olur o zaman.

bizim zamanımızda hoca diyordu ki 'bunu ezberleyin' ve biz hiç sorgulamadan ezberlerdik. şimdi düşünüyorum da ne çok şey ezberlemişiz ama hiçbir şey anlamamışız. hele tarihler... savaşlar filan hepsi geçti gitti aklımdan, sadece not vermek için ezberledim.

kendi çocuklarıma da söylüyorum, ezberlemek kolaycılıktır. anlayarak öğrenirsen unutmazsın; ezberlersen sınav biter, bilgi de biter. bizim nesil böyle yetişti ama yeni nesil şanslı, artık herkes 'neden' demeyi öğreniyor. evde eşim dahil kimse bana 'anladın mı' diye sormasın, önce kendim anlamazsam kimseye anlatamam.

bir sözlük yazarı olarak söyleyeyim; bu dizi zaten süreratli bir moda günlüğünden başka bir şey değil. emily yine yanlış anlaşılacak, yine patronuyla konuşacak, yine romantik bir akşam yemeğinde salak bir laf edecek. izliyoruz tabi. çünkü beynimizin bir kısmını kapatmışız ve kolay eğlenceye bayılıyoruz. ama kadın olarak içten içe soruyorum: bunu yazan türklerin kadın algısı,

kırkına merdiven dayamış bir kadın olarak söylüyorum, sivilce izi kremlerinin yarısı hikaye. gençliğinde yüzünü sıkmış, izleriyle uğraşmış biri olarak ben bu işin kolayını biliyorum. önce o izlerin tazeliğine bakacaksın, taze izlerde işe yarayan kremler var ama eskimiş izlerde o kremler ancak nemlendirir.

benim önerim eczanede satılan, içinde retinol ya da niasinamid olanlardır. ama sakın ha hemen pahalı markalara yüklenme, önce cildini tanı. bizim evde kızım da oğlan da bu meretten kullandı, ikisinde de işe yaradı. ama sabırlı olacaksın, bir haftada mucize bekleyenler köşeyi dönsün. her gün düzenli kullanacaksın, bir de güneşe çıkarken koruma süreceksin. kremi alırken de yüzünü yıkayıp kurulamadan sürme, hafif nemli cilde sürersen daha iyi emilir. lafı uzatmayayım, düzenli kullanırsan üç ayda farkı görürsün. tandır gibi yanaklarıyla gezen hanımlara da duyurulur: bu işin sihri yok, emek var.

ben her spordan sonraki üç gün merdiven inişlerde mahalleliye selam vermek zorunda kalıyorum, formumu kaybetmiş gibi hissediyorum. ama bu uzman diyor ki o ağrı aslında iyiye işaretmiş, kaslar onarılıyormuş, korkmayın sakın hareket etmeyi bırakmayın. bizimkiler hep der ya, 'acı çekmeden öğrenilmez' diye, meğer kaslar da aynı mantıkla terbiye oluyormuş.