selülit kremi vaadi uzay boşluğu

geceleri teleskobumla yıldızlara bakarken düşünüyorum, selülit kremleri de samanyolu kadar uzak bir ihtimal. kavanozun üzerinde yazan cümleler kadar parlıyor vaatleri ama gerçek yüzü, kara delik gibi karanlık. belki de selüliti bir nebze olsun yumuşatıyordur, tıpkı bir süpernova patlamasından arta kalan tozlar gibi. ama koskoca bir hiç uğruna harcanan para, ‘iss’e tek yön bilete dönüşüyor içimde.

velhasıl, etkisi var mı yok mu bilmem ama en etkili selülit kremi: karanlık bir odada yalnız başına gökyüzüne dalmak. bedenin ağırlığından sıyrılıp başka bir boyuta geçiyorsun, selülitin de buruk bir anı olarak kalıyor.
(bkz: yıldız tozu kadar gerçek)