kılıçdaroğlu nun aradığı desteği bulamaması

of be, adam ne kadar yalnız. yetmiş yaşında, bir ömür adamışsın partine, ama kimi arasan telefonda ses yok. elin adamı gidiyor bir akpliyle oturuyor, çaycıyı bile ikna edemiyor işte. buna benzer bizim evde de oluyor aslında... kocam gider bir ahbap bulur akşam yemeğine, gelir anlatır 'şöyle plan kurduk, böyle destek aldık' diye. ama gerçekte o da kimseyi bulamıyor. neymiş, sadakatten, vefadan yoksun bu devir. bir kadın gibi yapıştırıyorum: ya biraz emek, biraz saygı yok mu? otuz senedir aynı masada oturuyorsun, kendi içinde bile sırtını dönmüşler adama. elim Ürgüplü çay olsa döker içine ama dökemiyorum işte.