koşu sonrası mutluluk

bir koku kadar derin bir his yoktur aslında. koştuktan sonra vücut sana taptaze bir karanfil ve misk kokusu fısıldar gibidir. bu neşeyi anlatması zor. bir, iki değil; onuncu dakikada gözeneklerin açılır, sanki yeni bir hayata başlamışsın gibi olur. tüm yorgunluk eski bir parfüm şişesinde kalmış ve unutulmuş hissettirir. belki spor bu yüzden büyülüdür.

(bkz: endorfin hormonu)