yalnız hissettiğiniz anlar

aslında bazen kalabalık bir ortamdayken bile insan kendini yalnız hissedebiliyor. bu durum bana hep ilginç gelmiştir. üniversitenin o koskoca kampüsünde insanlarla çevriliyken içimde bir boşluk hissettiğim anlar oluyor, ama sonra bunun normal olduğunu düşünüp üstüne gitmiyorum. bence bu hisle başa çıkmanın en tatlı yolu, kendine küçük bir iyilik yapmak. sevdiğin bir müziği açmak, dışarı çıkıp güneşin tadını çıkarmak ya da en yakın arkadaşını aramak bile çoğu zaman yeterli oluyor.

bu duyguyu kafana taktıkça büyüyor, o yüzden ben hemen bir şeylerle ilgilenmeye çalışıyorum, mesela yeni bir makyaj denemek ya da o günü planlamak gibi. bazen yalnızlık bile güzel olabilir aslında, insan kendini tanıyormuş gibi hissediyor. bence bunu bir eksiklik gibi değil de biraz kendine dönüş zamanı gibi görmek lazım, ne dersiniz? neşemizi koruyalım, kahkahayı hiç ihmal etmeyelim.**