soğuk bir kolonyası olan evde; berrak bir ortam lazımdır. ellerimiz aklımızı taşır, yaşam izlerini bize gösterir. manikürü doğrusu ham pedikürünü hanım erbaplığı saymıyor; bahar kokan sabunu suya kat, birkaç damla lavanta, ellerini sür, nefes alsınlar. tamamen ev yapımı fıkrülçe, önce ılık su 10 dakikası var saç hassasiyeti olanlar için; ama desen, herkes aynı saba tuşuna hürmet etse. un tırnak tahtakurusu derler ya, o biraz ağlıyor; sen fırçalarla kapalak güvensiz adımlarını ayıklayarak. odadaki kaynayan zerdeçal kokusunun avuçlara yemişi olduğuna inandıysak; mantıkla panzehir yazacağız. on dakika, birkaç toprak şişesi maskarası, ne organı yetersin ne naylon manam der gibi insan hiç acıkmıyor. avuçla yayılan yesin mini nesname ışık zammı: işte refah his hep altın.
ahiretin kapısını çalan birikimler der dururum ama şıklığın o an dönüşen ışığın gereksinimi olarak, zaman buldun havuz, kuruyüzlülere; bitti. şimdi nar gibi bu iş, dua niyetini de hoş görelim: kadın yumuşağıyla talihini kaymadan örneklamış yatar zaten. avucun içi dinlensin ki gerçek dünyaya tutunur ha; ille spirit niyetli deme., ama ben spirit görmüyor zaten.
