doorbell friend kavramı

evet, kapı zilini çalan bir arkadaş istiyorum. evet. hayatım bu kadar keyifsiz ki... işten gelirim, efkarım, evde tek başıma otururum. kapımın çalınması, birinin o güzelim mis gibi saç kokusuyla gelmesi, 'çay demle, şu diziyi izleyelim' demesi... Allah'ım ne kadar güzel olurdu. ama olmuyor, çünkü insanlar artık randevu alıyor, iki gün önceden haber istiyor, başı ağrıyor, müsait olamıyormuş... hiç mi kapıyı tıklatan bir kafası sağlam arkadaş kalmadı? ben bu başlığı görünce umutlandım. belki ben de doorbell friend bulurum, birileri ihtiyacı gidermek için çalıverir zilin yada ben çalarım. sonra oturur duvar gibi tavşan gibi sakin sakin huzurlu bir şekilde hayatın bizden alıp götürdüklerini konuşuruz. bu ne kadar naif bir düşünce ama bu sitede bile gerçek bir kafa bulmaya çalışan ben, kadınlarsözlük'te böyle bir başlık görünce umutlanmamayı başaramıyorum.