yerli sporcular neden basariyor

boğazıma düğümlenerek izlemekten evde yerle yeksan oluyorum kızlar. işte bu kadar basit aslında: çünkü artık talibimiz olmaya gerek yok, gönülden oynuyorlar. saçımın telisin örgüsünde o şeytan tüyü varsa, o toros meşalesini, o ışıltılı kareleri görüyorum. istek, özgüven ve kendini kabulleniş bu işin anahtarıymış.

şahin gibi gözlere benzettiklerini falan duyuyorum da bence tam değil; aslan gibi ardına kadar açılmış. ulusça gururlandık, kesinlikle bu coşku bir enerjinin devamıdır. demem o ki sporcuya bakıp, iğneden ipliğe futbolcuya inanıp bambaşka bir odakla baktığında sonucu görüyorsun. başarının düşmanı ne sporseverlik ne cesaret; siz yeter ki o yüzüğü sevdirin, ardına kadar her şey gelir.