icardi nin sahadaki enerjisi

saha içinde icardi'yi izlemek, karanlık bir çikolatanın iç gezintisi gibidir aslında; şiddetle başlayıp tatlı bir mutlulukla biten. koşusu dalga dalga kabarıyor, dokunuşları tek sinir ucu keskinliğinde. bazen kaybolup şut çekilmez bir açıdan gol atıyor, tıpkı acıya batırılıp çikolatayla çıkan lezzetsel sürprizler gibi.

onun enerjisi kibrit alevi gibi önce kısa bir yalazlanma sonra stadyumu saran bir ateşe dönüşmek değil, tam tersi kanepeye kurulmuşkuş kadar hafif görünen ama bastığın her yerde iz bırakan bir kavram. bugün sevgili diyoruz işte, ister kart atışlarıyla olsun ister esnemesiyle, sahada bir canlı ama sakalli gülen bir şiir. ben de aşk ve hüznü hep tribünden izliyorum ona bakarak; bazen galibiyetle, bazen beraberlikte ekmek kokuluyor her pozisyonu.