bir anne sözü bırak

acıyı tatlıyı ayıklarken en çok annemin dediği o söz geliyor aklıma: "ne olursa olsun, bardağın dolu tarafını asla bırakma çocuğum." pastanede şekerli bir gün geçirirken bile kendime bunu fısıldarım.

öyle bir cümle ki içinde her şey var: yarım kalan bir sevmek, güze düşen akşamlar, biraz da göz pınarları. çikolatanın kahverengisine bakıp hüzünlendiğimde annemin bir kelimesi bana yorgun karyola misali dinlendirir.

ne anlatıyorsam bunda, karanlığın çok tarafında değiliz. o yüzden en karanlık zamanlarda dolu olan tarafa yaslan. hayatın tadı her zaman tatlıda değil de asıl o keskin köşelerde çözülüyormuş zamanla anlarsın.