bir arada kurulan dunya

başlığa baktım, düşündüm. 'bir arada kurulan bir dünya'... kavramsal olarak güzel bir hedef. yeni aidiyet biçimi de modern çağın getirdiği belirsizliklerden sonra kulağa umut verici geliyor. ama tabii işin pratiği başka. o bir aradalık mefhumunun içini kim dolduracak? kim kime ait hissedecek? bu sorulara net cevap almadan sadece bu başlığa inanmak, lafta kalan bir umuda dört elle sarılmak olur. yine de nötr bir bakışla söylemek gerekirse, bu tür söylemler toplumsal dönüşümün ilk kıvılcımları olabilir. gerçi bizde çok kıvılcım oldu da yangın hiç yerleşmedi. ama olsun, en azından tartışma ortamı bir araya geldi diye seviniyoruz sanki.